Bulutlara Komşu Diyar…
Doğu Karadeniz yaylaları…
Sabah sisle uyanır burada dağlar.
Dereler taşlara çarpa çarpa türkü söyler.
Çamların arasından geçen rüzgar, eski zamanlardan kalmış bir hikâye gibi dokunur insana.
Ahşap yayla evleri, bulutların kıyısında sessizce bekler.
Bir yanda kemençe sesi, bir yanda yağmurun toprağa düşen huzuru…
Ayder’de buhar yükselir göğe,
Pokut’ta sis deniz olur,
Uzungöl aynaya dönüşür; dağlar kendini seyreder.
Ve gece olunca…
Yıldızlar öyle yaklaşır ki insana,
Gökyüzü sanki omzuna yaslanır.
Doğu Karadeniz yaylaları…
Sadece bir manzara değil,
İnsanın içine işleyen bir duadır.
