İnsanlar eski dönemlerde araç olmadığı için küçük patikaları tercih etmişler. Akrabaları ayıran dağlar, o patikalar sayesinde aşılmıştır. İçme sularının olduğu yerlere patika yollar açılmıştır. Ev yapacak olanlar inşaat malzemelerini o yollardan taşımıştır. Eğer yük taşıyacak bir hayvanı varsa, onu bu yolları kullanarak gideceği yere ulaştırmıştır. Dönemin insanları kireçtaşı, kum, ahşap ve toprak taşıyarak yaşayacakları mekanları inşa etmişlerdir. Tüm bu çalışmalar köylüler tarafından imece usulü yapılmıştır.
Karadere vadisinin iç kesimlerinde bulunan doğal güzellikler, birçok yürüyüş tutkunları için gerçek bir cennettir. Yemyeşil ormanlar, gizemli şelalelerle dolu bu bölge, doğaseverler için keşfedilmeyi bekleyen birçok sürpriz sunar.
Her ne kadar günümüzde kaybolmuş olsalar dahi, Karadere Vadisinin iç kesimlerinde, geniş ve yemyeşil ormanlarla kaplı birçok patika bulunur. Bu ormanlar, kayın, gürgen, meşe ve çam gibi birçok ağaç türünü barındırır. Orman yollarında yürüyenler, kuş sesleri eşliğinde huzurlu bir atmosferde ilerlerken, ara sıra karşılarına çıkan doğal göletlerde serinleyebilir.
Vadinin dağlık arazilerinde, muhteşem şelalelerle dolu birçok gizli güzellik mevcuttur. Bu vadi boyunca yapılabilecek yürüyüşler, dik yamaçların eteklerinde ilerlerken, vadinin derinliklerinde gizlenen şelaleleri keşfetme heyecanını yaşamaya olanak tanır. Bazı yerlerde, şelalelerin altında doğal yüzme havuzları bulunur, bu da yorgunluğu atarken eğlenceli bir mola imkanı sunabilir.
Karadere Vadisinin patika yollarını keşfetmek isteyenler için en uygun zamanlar ilkbahar ve sonbahar aylarıdır. Bu dönemlerde hava koşulları daha ılıman ve yağış miktarı daha azdır. Ancak, yaz aylarında da yürüyüş yapılabilir fakat sıcaklık ve nem seviyeleri insanları rahatsız edebilir. Kış aylarında ise yağışsız ve kuru havalarda yürüyüş yapılabilir.
Araçların sadece Karadere Vadisi boyunca hareket ettiği dönemlerde, il ve ilçe merkezinde alışveriş yapan yöre halkı dere yatağında arabalardan indirdikleri yüklerini bu patikalardan kilometrelerce yukarıya taşıyarak evlerine ulaştırırdı. Bu yükler ara sıra 50 kilogramı geçen un çuvalı, buğday, arpa, bulgur, gaz yağı veya hayvan yemi olabilirdi.
Eğer birisi yeni inşaat yaptıracaksa, Araklı’dan alınan çimento, kum, kireç veya ahşaplar patika yollardan yine imece usulü taşınırdı. Eğer verecek paraları varsa inşaat sahipleri yüklerini, at, eşek veya katırla taşıtırdı. İhtiyaç olan malzemelerin uzun süre idare etmesi için olabildiğince fazlası alınmaya çalışılırdı.
İnsanların yaşam alanlarına ulaşan araç yollarının açılmasından sonra, birçok patika yol kullanılmadığı için üzerlerinde büyüyen ağaç ve dikenler nedeniyle kaybolmuştur.
Bugünlerde neredeyse her evin yakınlarına veya önlerine kadar araba yolu imkanı sağlanmıştır. Fakat eskiden hayal bile edilmesi zor olan ulaşım araçlarının evlere kadar getirilmesi artık gerçekleşmesine rağmen, az miktarda yolu olmayanların varlığı kafaları karıştırmaktadır. Azınlıkta olan bu insanlar yolun evlerine ulaşmasını arazilerine zarar vereceği korkusuyla istememektedir.
