Bahar, Araklı’nın yükseklerinden Ağnas’a doğru ağır ağır iner…
Kışın sertliğiyle susan toprak, ilk sıcak nefesini burada alır.
Karadere’nin serin sesi eşliğinde vadinin yamaçları bir anda yeşile bürünür. Her ağaç, her dal uzun bir uykudan uyanmış gibi titrer. İncecik filizler toprağın bağrını yararak gün yüzüne çıkar; hayat yeniden yazılır.
Sabahın erken saatlerinde Ağnas’ta bir sessizlik vardır…
Ama bu sessizlik, içinde binlerce sesi saklar. Kuşların ötüşü, çiçeklerin kokusu ve rüzgârın yapraklarla yaptığı o ince sohbet, baharın gelişini fısıldar.
Yağmur burada başka yağar…
Toprağa düşen her damla yılların yorgunluğunu siler. Ardından çıkan güneş, yeşilin tonlarını öyle bir parlatır ki; insan artık bakmaz, hisseder.
Ağnas’ta bahar sadece bir mevsim değildir.
Bir dönüş, bir hatırlayış, bir yeniden doğuştur…
