Karadere Vadisinin önemli sorunlarından birisi dere yataklarına dökülen çöp, moloz ve inşaat hafriyatlarıdır. Karadere’ye akan küçük derelere, halk diliyle ırmaklara dökülen çöp ve molozlar, dereye ulaşana kadar erozyon, heyelan olarak geri dönmektedir.
Dere yataklarına çöp dökümü yörede, eskiden beri gelmiş bir alışkanlıktır. Toplumumuzun en kötü alışkanlıklarından biride mevsim temizliğini yapıp, çöpünü bir dere yatağına ya da bir yol kenarına atmasıdır. Dere kenarlarına çöp dökülmemesi için, artık Araklı belediyesinin devreye girmesi gerekmektedir. Derelere dökülen çöpler çevreyi tehdit etmektedir. Vatandaş hafriyatını bazı yerlerde ise karadereye akan küçük derelere boşaltmaktadır
Karadereye akan bu küçük akarsularda biriken çöpler bazı yerlerde, doğayı bir çöplüğe dönüştürmüştür. Karadere’den Karadeniz’e, atık olarak ulaştıklarında bozulma sıcaklıklarının yüksek olması, ultraviyole ışınlarına ve bakterilere karşı dayanıklı olmaları nedeniyle yüzyıllarca denizlerde varlıklarını sürdürüyor; insanların, doğal yaşamı için büyük tehlikelere neden oluyorlar.
Plastikler, fiziksel aşınmaya maruz kaldığında aşamalı olarak parçalanıp çok daha küçük parçalara bölünüyorlar . Çoğu, tekstil ürünlerinden sentetik dokular ya da deterjan, kozmetik ve kimyasal üretimden gelen parçacıklar, plastik poşet parçacıkları , lastiklerden aşınıp kopan parçacıklar ve açığa çıkan plastik atıklar kanalizasyon veya yağmur sularıyla karadereden denize sürükleniyor.
İçlerindeki zehirli maddeler, bu parçacıkları yutan Tatlısu veya deniz canlıları yoluyla beslenme zincirine halka oluyor ve insana kadar ulaşabiliyor.
Karadere’ye veya Karadeniz’e ulaşan plastik atık parçaları, bunları yemek zanneden balık ve deniz kuşlarının ölümüne ya da acı çekmelerine neden olabiliyor.
Denizdeki ve kıyılardaki plastik atıklar insan sağlığını tehdit eden zararlı kimyasalların yayılmasına, yaralanmalara, bulaşıcı hastalıkların yaygınlaşmasına neden olabilir. Kirletilmiş deniz ve plaj ilgi çekmiyor. Daha az sahil toplulukları için daha az gelir anlamına geliyor. Plastik ve diğer katı atıklar deniz akıntıları, dalgalar, rüzgarlar ve akışlarla yolculuk ederek kaynağından çok uzaklara ulaşabiliyor. Böyle olunca atıkları insanların hiç yaşamadığı bakir bölgelerde bile görmek mümkün olabiliyor.