Karadere Vadisinin ekonomisini çay ve fındık üretimi oluşturmaktadır. Fındık ve çay üretimi kimi avantajlarına rağmen bu potansiyeli ile insanların gelirini artıracak, büyümeyi sağlayacak ve insani gelişmeyi destekleyecek şekilde bir ilerleme süreci kat edememiştir.
Araklı Karadere Vadisi, 10 bin yıllık medeniyet hayatına sahip bulunan Küçük Asya’nın Karadeniz kıyısında en az üç bin yıllık siyasi, sosyal ve ekonomik geçmişiyle önemli yerleşimlerinden birisi konumundadır.
Burası tarihin en erken dönemlerinden itibaren ticaret ile var olmuş ve en parlak zamanlarını ticaretin en yoğun olduğu dönemlerini de yaşamıştır. Orta Asya'dan Avrupa'ya uzanan İpek yolunun bir kolu, Anadolu’nun kuzeyinde bu vadi üzerinden Karadeniz’e ulaşmıştır.
Doğu Karadeniz, Trabzon ve Araklı, Birinci Dünya Savaşı sonunda, Türkiye’nin birçok yeri gibi, ama belki onlardan daha fazla oranda açlık sınırında bir ekonomiye gerilemiştir. İşgal, muhacirlik, mübadele, ticarete kapanan Sovyet sınırı ve Karadeniz’in bu ucunun dışa kapalı göl haline gelmesi bölgede kır ve şehir ilişkileri ile piyasa ekonomisini sarsmıştır. Bölgenin geçimini sağlayabilmesi için Cumhuriyet hükümetlerinin bulduğu çare, fındık ve çaydır. İkinci Dünya Savaşı’nın etkisi nedeniyle kapalı ekonomik bir dönem daha sürmekle birlikte, ulusal ve uluslararası ürün haline gelen bu iki bitki, 60’lı yıllardan itibaren artan derecede kıymet kazanmıştır. Türkiye’de çay tarımında başta gelen illerimizden birisi Trabzon'dur. Nitekim Trabzon ili, gerek çay dikili alanları ve gerekse üretimi miktarları bakımından, Rize'den sonra ikinci sırada bulunur.
Trabzon, Türkiye fındık tarımında başta gelen illerimizden birisidir. Karadeniz’e kıyısı bulunan, aralarında Araklı’nın da olduğu ilçelerde yoğunlaşan fındık bahçelerinin toplam alanı yaklaşık 50 bin hektar kadardır. Bu değer Türkiye fındık dikili alanlarının %11ni oluşturur.
Buğday, arpa, yulaf, çavdar gibi diğer zahirenin aksine mısır Karadeniz iklimine uygun bir bitkidir. Trabzon kırsalı için mısırın taşıdığı önemi ekonomi çerçevesinde bilebiliyoruz, ancak Amerikalı bir bitki olan mısır üretiminin ne zamandan itibaren mısır kültürü yaratacak kadar yaygınlaştığını saptamak zordur.
Karadere Vadisinde kivi, örtü altı sebzecilik, çilek, bodur meyve (elma, kiraz), ceviz, Trabzon hurması, ahududu, böğürtlen gibi ürünler yetiştirilmeye başlanmıştır. Son yıllarda daha sağlıklı ürün, daha sağlıklı çevre anlayışına dayalı üretim olan organik üretimde yapılmaya başlanmıştır. Organik olarak fındık, çay ve bal üretimi yapılmaktadır. Burası ılıman iklim özelliği bakımından birçok meyve türünün yetiştirilmesine uygundur. Ekonomik anlamda yetiştiriciliği yapılmasa da, Turunçgiller (mandarin, limon, portakal), elma, armut, ayva, erik, kiraz, şeftali, incir, trabzonhurması, ceviz, kestane, çilek, ahududu ve böğürtlen yetiştiriciliği yapılan meyvelerdir. Bölgenin kendine özgü meyvesi kara yemiş ile kokulu üzüm ise yörede vazgeçilmez meyvelerdendir. Nemli iklime adapte olmuş uzun yıllardır yetiştirilen meyve çeşitleri yöre insanı tarafından çok sevilmektedir. Başta kara yemiş ve kokulu üzüm yanı sıra elma çeşitlerinden laz elması, Yomra elması, kabak elması, armut çeşitlerinden kuş armudu, eğri sap armudu gibi isimler verilen çeşitlerin yanı sıra daha birçok çeşit yörede sevilerek üretilip tüketilmektedir.
Köylü kadınların küçük bahçelerinde yetiştirdikleri ya da doğada kendiliğinden yetişen bitkileri toplayarak sebze olarak tükettikleri birçok bitki bulunmaktadır. Bunların başında karalahana ilk sırayı almaktadır. Yetiştirilen önemli sebzelerden birisi de pazı'dır. Doğadan toplanarak tüketilen ısırgan otu, semizotu, tomara, lafir tepesi bitkiler de bolca tüketilenler arasındadır.
Hayvancılık, çiftçiler için önemli bir geçim kaynağıdır. Dağınık ve dar, buna karşın oldukça engebeli alanlara yerleşmiş bulunan köylerde çiftçiler ancak 3-4 baş hayvan besleyebilecek olanaklara sahiptir. Coğrafi koşulların yanında bakım ve beslenme durumu halkı ahır hayvancılığına yöneltmiştir. Kışları ahırlarda beslenen hayvanlar, önce mezra, daha sonra yazın yaylalara çıkartılmakta ve 3-4 ay yaylada kaldıktan sonra tekrar dönülmektedir. Tereyağı ve peynir üretimi Karadere Vadisinde vazgeçilmez ürünlerdendir.
Yem bitkisi yetiştiriciliği hayvan yetiştiriciliği için önemli olmakla birlikte arazi darlığı nedeniyle çok az olmaktadır. Son zamanlarda yem bitkisi yetiştiriciliği yeniden özendirilmektedir. Hayvancılıkta kaba yem ihtiyacı Erzurum, Bayburt, Gümüşhane gibi illerden gelen kuru ot ile karşılanmaktadır. Son zamanlarda yeni yeni kabul gören silaj yapımı ile bu açık kapatılmaya çalışılmaktadır. Yaylaların hayvan beslenme kaynağı olmasının yanı sıra Karadeniz insanı için ayrı bir yeri vardır. Yaylaların güzel doğası, temiz havasının yanı sıra festivalleri ve yayla evleri ile yaylalar Yayla Turizmi ile yerli ve yabancı turistler ile yöre insanına hizmet etmektedir.